Waarom gasten terugkomen naar Calpe
Er zijn zoveel mooie plekken in de wereld. Waarom zou je dan telkens teruggaan naar dezelfde regio? Die vraag begrijpen we maar al te goed. Ook wij hadden jaren geleden niet gedacht dat Calpe een plek zou worden waar we steeds opnieuw naar zouden terugkeren. We kwamen voor de zon, de zee en een paar dagen vakantie. Maar ergens onderweg gebeurde er iets. Calpe werd vertrouwd. Niet omdat hier elke dag iets spectaculairs gebeurt. Misschien juist het tegenovergestelde. Na een paar dagen merk je dat je minder op je horloge kijkt. Dat een wandeling naar de bakker vanzelf bij je ochtend hoort. Dat je na het ontbijt nog even blijft zitten omdat er eigenlijk niets moet. Voor ons zit de charme van Calpe precies daarin. Te voet naar het strand. Een terrasje zonder haast. ’s Avonds nog even langs de boulevard. Een ijsje halen omdat je er toch passeert. En soms gewoon helemaal niets plannen. Het zijn kleine dingen. Maar misschien zijn het net die kleine dingen die ervoor zorgen dat sommige van onze gasten terugkomen.
“Normaal gaan we nooit 2 keer naar dezelfde plek op vakantie.”
Dat horen we verrassend vaak. Mensen vertellen ons dat ze normaal liever telkens een nieuwe bestemming ontdekken. Er is tenslotte nog zoveel te zien. En toch maken ze voor Calpe een uitzondering. Niet omdat ze bij een volgend verblijf exact hetzelfde willen doen. Integendeel. Er valt nog genoeg te ontdekken. Ze komen terug omdat ze ondertussen weten hoe hun vakantie hier voelt. Een verhaal van Kris is ons bijvoorbeeld bijgebleven. Zijn zoon gaat eigenlijk niet zo graag op vakantie, vertelde hij ons. Maar als het over Calpe gaat, wil hij altijd mee. “We hebben hier gewoon altijd plezier samen. Dat hebben we nergens anders.” Eigenlijk zegt die ene zin ontzettend veel.
“Kindjes blij, mama blij”
Ook een gesprek met Sabrina is ons bijgebleven. Ze vertelde ons lachend dat ze in Calpe zelf eindelijk écht tot rust komt. Niet omdat ze plots niets meer te doen heeft, maar vooral omdat haar zoon en dochter hier zo genieten. Ze zijn bezig, leven zich uit, maken plezier en vervelen zich geen moment. Haar samenvatting was heerlijk eenvoudig: “Kindjes blij, mama blij.” En misschien is dat wel een van de beste omschrijvingen van vakantie die we ooit gehoord hebben. Want uiteindelijk draait vakantie toch vooral om tijd voor elkaar.
Wat onthoud je later van een vakantie?
Waarschijnlijk niet hoeveel vierkante meter je appartement had. En misschien zelfs niet hoeveel bezienswaardigheden je hebt bezocht. Wat blijft er wél hangen? Samen een ijsje eten op de boulevard. Nog even naar het strand wandelen voordat de zon ondergaat. Een spelletje spelen op het terras. Een veel te lange lunch. Samen lachen om iets wat achteraf totaal onbelangrijk blijkt te zijn. Dat zijn de momenten die later verhalen worden. En misschien verklaart dat waarom mensen soms terugkeren naar dezelfde plek. Niet omdat alles er nog nieuw is. Maar omdat ze weten hoe ze zich er voelen.
Ook wij blijven terugkomen
Het grappige is dat wij precies hetzelfde hebben. Er zijn nog ontzettend veel plekken die we willen ontdekken. Toch kijken we iedere keer opnieuw uit naar Calpe. Naar dat eerste moment dat we aankomen. De koffers binnenzetten. Even naar buiten kijken. En voelen hoe het tempo vanzelf een versnelling lager gaat. Na zoveel bezoeken hoeven we niet meer voortdurend iets nieuws te ontdekken. We weten waar we graag koffie drinken. Waar we wandelen. Waar we graag eten. En soms beslissen we ’s morgens gewoon helemaal niets. Misschien voelt Calpe daarom voor ons ondertussen minder als een vakantiebestemming. En een beetje meer als thuiskomen.
Misschien kom jij ook nog eens terug
Misschien wordt Calpe voor jou een eenmalige vakantie. Misschien trek je volgend jaar weer naar een compleet andere plek. Maar misschien gebeurt hetzelfde als bij ons en bij sommige van onze gasten. Dat je een paar maanden later een foto van de Peñón ziet. Dat iemand het over Spanje heeft. Dat je ineens terugdenkt aan die avondwandeling langs zee. Aan dat restaurantje waar je toevallig terechtkwam. Of aan die ochtend waarop niemand haast had. En dat je plots denkt: “Eigenlijk zouden we nog eens naar Calpe moeten.” Dan begrijpen wij precies wat je bedoelt. Want uiteindelijk komen we misschien niet terug omdat Calpe iedere keer anders is. We komen terug omdat we er telkens opnieuw datzelfde gevoel vinden. En blijkbaar zijn we daarin niet de enigen.
