Waarom Calpe zo’n onvergetelijke plek wordt: een reisleider vertelt over thuiskomen aan de Costa Blanca

Nooit gedacht dat één plek ooit zo’n vaste plaats in mijn hart zou krijgen als Calpe.

Jarenlang mocht ik, als reisleider, mensen meenemen naar prachtige bestemmingen. Onvergetelijk: de eerste enthousiaste blikken, verwondering bij een verborgen baai, een glimlach tijdens een zwoele avond op een gezellig plein. Madeira maakte indruk met zijn spectaculaire natuur en zijn lekkere eten. Kreta charmeerde met zijn authentieke dorpjes en eeuwenoude tradities. Vis aan de haven, iets lekkers bij een lokale bar… het had allemaal zijn eigen charme.

Maar Spanje… Spanje voelde anders. Het is moeilijk uit te leggen. Begrijp je wat ik bedoel? Misschien is het de manier waarop het leven zich hier afspeelt. De terrasjes die al vroeg gevuld raken. De geur van verse koffie in de ochtend. De mensen die tijd maken voor een praatje. De zon die bijna het hele jaar door aanwezig lijkt.

Ik kan het je niet meteen uitleggen. Misschien is het gewoon een gevoel. Een gevoel van thuiskomen.

Door de jaren heen heb ik veel gereisd. Ontelbare hotels gezien, honderden excursies begeleid, duizenden gasten ontmoet. En toch heb ik één belangrijke les geleerd: Mensen herinneren zich niet altijd waar ze verbleven. Ze herinneren zich wel hoe ze zich voelden.

De rust tijdens een wandeling langs zee. Het ontbijt op een terras in de ochtendzon. De avond waarop ze samen naar de ondergaande zon keken. Dat ene moment waarop alles even perfect leek.

Dat is precies wat mij vandaag drijft. Wanneer Sylvie en ik gasten ontvangen in Calpe, verhuren we niet zomaar een appartement. We hopen een klein stukje van dat gevoel door te geven. Een vakantie waar mensen maanden later nog aan terugdenken. Een plek waar herinneringen ontstaan. Een plek waar je de tijd even vergeet.

Sommige momenten passen niet in een fotoalbum. Je stopt ze stilletjes in je valies en draagt ze jaren later nog altijd met je mee. Die momenten waarop je weer echt tijd hebt voor elkaar. Waarop je diep ademhaalt en beseft dat het leven eigenlijk niet zo ingewikkeld hoeft te zijn.

Misschien is dat waarom ik telkens opnieuw verliefd word op Calpe. Niet omdat het de mooiste plek ter wereld moet zijn. Maar omdat het een plek is waar ik mezelf altijd een beetje meer mens voel. Uiteindelijk zijn het niet de plaatsen die we bezoeken die ons bijblijven, maar de gevoelens die we er mochten beleven.

En nu ben ik benieuwd naar jullie verhaal. Welke plek heeft ooit een stukje van jouw hart gestolen? ❤️