Calpe als de zomer voorbij is
Veel mensen denken bij Calpe automatisch aan juli en augustus. Wij vroeger trouwens ook. Pas toen we er vaker buiten de zomer kwamen, ontdekten we hoe fijn het hier dan eigenlijk is.
Ik herinner me nog goed dat Sylvie en ik op een bepaald moment tegen elkaar zeiden: “Zullen we in november nog even de zon opzoeken?” We begonnen wat rond te kijken naar Spanje, de Canarische Eilanden, Marokko… en merkten al snel dat heel wat mensen in die periode blijkbaar hetzelfde idee hebben. En toen dachten we: waarom zoeken we eigenlijk zo ver? Calpe heeft precies wat we zoeken.
Een beetje zon, aangename temperaturen, de zee vlakbij en vooral veel meer rust. Dat laatste is vooral iets voor mij. Ik hou gewoon niet zo van te veel volk. In de zomer vind ik Calpe heerlijk, maar geef mij wat meer ruimte op de boulevard en ik ben helemaal content.
En zo zijn Sylvie en ik Calpe in het najaar en de winter steeds meer gaan waarderen. Terwijl het thuis donker, koud en nat kan zijn, zitten we hier op een mooie dag nog gewoon op een terrasje. Of we trekken onze wandelschoenen aan en wandelen langs de kust. Natuurlijk hebben we hier ook al grijze dagen gehad. Het blijft tenslotte winter.
“Geen grote plannen, geen haast. Gewoon samen genieten van die kleine momenten waarop je denkt: we zitten hier goed.”
Maar het voelt anders. Alles gaat wat rustiger. Minder volk op het strand, meer ruimte op de boulevard en gewoon ergens iets gaan eten zonder op voorhand veel te plannen. Vliegtickets en verblijven kunnen buiten de drukste periodes ook interessanter zijn, maar eerlijk? Daar doen we het niet voor. Het is vooral die rust.
En uiteindelijk zijn het de kleine dingen waar Sylvie en ik het meest van genieten. ’s Morgens samen een koffietje drinken in de zon. Wandelen langs zee zonder dat we ergens naartoe moeten. Of nog een aperitiefje bestellen omdat het eigenlijk veel te aangenaam is om al naar binnen te gaan.
Niets spectaculairs eigenlijk. En net daarom vinden we het zo fijn. Dat is voor ons Calpe buiten de zomer. Geen grote plannen, geen haast. Gewoon samen genieten van de zon, de zee en van het feit dat het leven hier even wat trager mag gaan.
En dan zijn er van die momenten waarop we elkaar aankijken en eigenlijk niets hoeven te zeggen. We zitten hier goed.