Aqualandia Benidorm: een onvergetelijke dag vol waterpret tijdens je vakantie in Calpe

Er hing iets in de lucht die ochtend. Niet iets dat je kon zien of horen, maar zo’n zacht, prikkelend gevoel dat je alleen herkent wanneer een dag iets bijzonders belooft. Calpe had die typische ochtendrust waar je vanzelf zachter van wordt. De lucht al warm, de Peñón d’Ifach die langzaam goud kleurt, en dat eerste briesje dat fluistert dat de dag iets moois in petto heeft.

Sylvie koos voor een stranddag: een boek, een handdoek, de zee die zacht ruisend haar gezelschap hield. Ik trok eropuit met Eddy en Emile, klaar voor een dag vol waterpret in Aqualandia.

Nog voor je binnen bent, voel je het. Dat vrolijke geroezemoes, het geluid van water dat neerploft, de geur van zonnecrème… het is alsof de zomer zelf je welkom heet. Emile wees meteen naar een hoge glijbaan, met die typische overtuiging dat er geen betere plek bestaat dan daar. Eddy keek stoer, maar ik zag hem toch even twijfelen — en dat maakt het alleen maar leuker.

Bovenaan waait de wind anders. Je staat hoog genoeg om ver te kunnen kijken, en ineens ligt Benidorm daar: helder, klein, bijna alsof het op de dag wacht. Het uitzicht opent zich, de horizon wordt breder, en precies dan komt dat moment waarop je denkt: dit is zo’n dag die je niet vergeet. Eén gil, één flits, één stroom van pure pret. Onderaan kom je lachend boven, haren nat, hart licht.

De rest van de dag glijdt voorbij zoals vakantie hoort te zijn. Lazy river, golfslagbad, ijs dat sneller smelt dan je kan likken. Eddy die stoer probeert te blijven op glijbanen die duidelijk buiten zijn comfortzone liggen. Emile die ontdekt dat hij perfect kan duiken en dat minstens twintig keer demonstreert. En ik, die tussendoor even denk: dit is precies het soort dag waar je thuis later nog aan terugdenkt.

Halverwege de middag lig ik even in een ligstoel. Zon op mijn huid, watergeluiden rondom, dat typische Costa Blanca‑gevoel dat je nergens anders vindt. Het soort moment dat je stil maakt van geluk, zonder dat er iets groots gebeurt. En ergens op het strand ligt Sylvie waarschijnlijk met hetzelfde gevoel — maar dan in een andere vorm.

Wanneer we het park verlaten, zijn we moe op de beste manier: warm, zout, tevreden. Je komt buiten met dat lichte “Aqualandia‑laagje” op je huid, een subtiel gezouten souvenir dat je gratis meekrijgt. Eddy zei dat hij zich precies een ansjovis voelde. Ik kon hem geen ongelijk geven.

Aqualandia is geen gewoon waterpark. Het is een dag waarop je even alles vergeet en alleen nog zomer voelt. En het mooie aan deze reis in Calpe? Dat dit soort dagen hier vanzelf ontstaan, of je nu kiest voor strand, waterpret of gewoon niets doen.