Wat je gerust thuis mag laten als je naar Calpe komt
(en waarom dat eigenlijk fantastisch is)
Op de luchthaven zag ik onlangs iemand worstelen met een koffer die eruitzag alsof hij een wereldreis achter de rug had.
“Als je naar Calpe komt, mag je koffer gerust op dieet.”
De cava hoef je alvast niet mee te nemen. Die staat hier al koud. Niet omdat het moet, maar omdat het vakantie is. Een kleine traditie. Een warm welkom in Spaanse stijl.
Je planning mag gerust wat dunner zijn dan anders. Hier hoef je niet telkens van bezienswaardigheid naar bezienswaardigheid te lopen. Een wandeling langs zee, een terrasje in de zon, een onverwacht straatje in de oude stad... vaak vullen de mooiste dagen zichzelf.
En haast? Die past hier eigenlijk nergens tussen. Niet tussen de palmbomen. Niet tussen de terrasjes. Niet tussen de mensen die nog even blijven zitten terwijl hun koffie al lang op is.
Misschien is dat wel het mooiste aan Calpe. Hoe minder je meebrengt, hoe meer ruimte er ontstaat voor de dingen die er echt toe doen: een lange lunch in de zon, een gesprek dat nergens naartoe hoeft, een wandeling zonder bestemming, een extra glas cava, een uitzicht dat je even stil maakt.
Want uiteindelijk zijn de beste vakanties niet die waarin je het meeste meeneemt.
Het zijn de vakanties waarin je het meeste achterlaat.
“Laat gerust wat ruimte vrij in je koffer. Calpe vult die vanzelf met herinneringen.”
