Soms heb je gewoon zon nodig: een najaarsvakantie in Calpe
De regen tikte al uren tegen het raam. Zo'n typische herfstdag in België waarop het nauwelijks licht lijkt te worden. Ik zat met een koffie aan de keukentafel en vroeg me af: moet ik echt wachten tot de lente om weer zon te voelen?
Een paar muisklikken later waren de vliegtickets geboekt. Bestemming: Calpe aan de Costa Blanca.
Impulsief? Misschien. Maar soms zijn dat net de beste beslissingen.
Wanneer we op de luchthaven van Alicante uit het vliegtuig stappen, voelen we het meteen. Dat zachte mediterrane licht. Die aangename temperatuur. Geen zomerse hitte, maar precies warm genoeg om opnieuw buiten te leven.
Amper een uur later rijden we Calpe binnen. De bekende Peñón de Ifach torent boven de stad uit en de Middellandse Zee schittert in de zon. Ons appartement in Calpe met zeezicht ligt op wandelafstand van het strand en meteen voelen we de dagelijkse drukte van ons afglijden.
Die eerste avond zitten we op het balkon met een glas lokale wijn. Voor ons de zee. Achter ons de levendige boulevard. Geen haast. Geen verplichtingen. Alleen rust.
De volgende ochtend trekken we onze wandelschoenen aan voor een van de mooiste wandelingen van de Costa Blanca: de klim naar de top van de Peñón de Ifach. Onderweg zien we meeuwen, katten en roofvogels. Boven worden we beloond met een panoramisch uitzicht over Calpe, de kustlijn en de Middellandse Zee.
Later die week wandelen we langs de zoutmeren van Las Salinas, waar flamingo's het hele jaar door een thuis vinden. We slenteren door de oude stad van Calpe, ontdekken kleurrijke straatjes en genieten van een verse paella op een zonnig terras.
Wat vooral opvalt tijdens een vakantie in Calpe buiten het hoogseizoen, is de rust. De stranden zijn niet overvol, restaurants hebben plaats en het leven verloopt in een aangenamer tempo. We lezen meer. Wandelen meer. Genieten meer.
Sommige avonden eindigen in een lokaal café tussen de inwoners van Calpe. Een koffie, een glas wijn, een gesprek met een local. Net die kleine momenten maken een reis bijzonder.
En ergens tijdens die week besef ik iets.
Dit voelt niet als vakantie.
Dit voelt als thuiskomen bij een rustiger versie van mezelf.
Wanneer we terug naar België vliegen, is het weer nog steeds grijs. Maar wij voelen anders aan. Lichter. Opgeladen.
De zon van Calpe heeft ons iets gegeven wat we thuis vaak vergeten: tijd om te genieten, ruimte om te ademen en de herinnering dat de herfst en winter niet altijd koud en grijs hoeven te zijn.
Misschien is dat wel waarom zoveel Belgen en Nederlanders kiezen voor een vakantie aan de Costa Blanca of om te overwinteren in Calpe.
Niet alleen voor de zon.
Maar voor het gevoel.
En geloof me: dat gevoel neem je mee naar huis.
