Hoe een terrasje, sangria en een paar muzikanten een hele avond veranderen.

We zaten op een klein terrasje vlak bij het strand, met voor ons een karaf van wat volgens ons de beste sangria van heel Calpe is. Fris, vol vers fruit, precies de juiste balans — zo’n sangria die meteen dat ontspannen vakantiegevoel oproept. Terwijl we genoten van de avondlucht, begon een plaatselijk Spaans groepje te spelen. Een gitaar, een cajón, een warme stem… meer had het niet nodig.

Het begon heel rustig, alsof ze gewoon speelden voor wie toevallig passeerde. Maar langzaam veranderde de sfeer. Een koppel aan een tafeltje verderop stond op en begon zachtjes te dansen, heel natuurlijk, alsof het de normaalste zaak van de wereld was. Even later volgden er nog een paar mensen. Niemand keek vreemd op. Het voelde alsof iedereen gewoon even werd meegenomen door het moment.

We keken naar elkaar, namen nog een slok sangria en dachten hetzelfde: soms heb je niet meer nodig dan muziek, een zachte avondbries en mensen die spontaan beginnen te dansen. Dat is Calpe op zijn mooist.